– Cier, cier, cier, toć wie-dzą we wsi ma-łe, dzie-ci, że sój-ka za mo-rze ni-gdy nie po-le-ci., Tyl-ko tak się wy-bie-ra bez, koń-ca. Lecz niech kra-snal nie ża-łu-je za-mor-skie-go, słoń-ca.Ja mam swo-ją wró-blo-wą za-sa-dę, że z kra-ju, ni-gdy i ni-gdzie nie ja-dę. Toć i u nas ład-nie, gdy, śnież-ny pu-szek spad-nie, gdy na po-la,, la-sy, chat-ki po-spa-da-ją bia-łe płat-ki.

โดย

ลีดเดอร์บอร์ด

สไตล์ภาพ

ตัวเลือก

สลับแม่แบบ

คืนค่าการบันทึกอัตโนมัติ: ใช่ไหม