Kiedy miałem sześć lat, zobaczyłem pewnego razu wspaniały ____ w książce o dżungli zatytułowanej Historie ____. Przedstawiał ____ boa połykającego lwa. W książce tej napisano: „Węże boa połykają ____ w całości, bez ____. Potem nie mogą się ruszyć i zapadają w półroczny sen, w czasie którego ____”. Odtąd sporo rozmyślałem o ____ w dżungli, aż w końcu udało mi się nakreślić kredką mój pierwszy ____. To był mój rysunek numer 1. Pokazałem swoje ____ dorosłym i spytałem, czy ich ____.— Dlaczego ____ miałby być przerażający? — ____. Mój rysunek nie przedstawiał ____. Przedstawiał węża boa trawiącego ____. Wobec tego narysowałem wnętrze węża boa, aby dorośli mogli to zrozumieć. Zawsze trzeba im ____ wyjaśniać. Dorośli ____ mi, żebym przestał się ____ rysowaniem ____ albo ____ węży boa i zainteresował się raczej geografią, ____, rachunkami i ____. Tym sposobem zarzuciłem w wieku ____ lat wspaniałą karierę malarską. ____ mnie niepowodzenie mojego rysunku numer 1 i rysunku numer 2. ____ nigdy niczego sami nie potrafią ____ i wciąż trzeba im coś objaśniać, co dla dzieci jest bardzo ____.

kor- komp

โดย
สั่งพิมพ์
ฝัง

ลีดเดอร์บอร์ด

สไตล์ภาพ

ตัวเลือก

สลับแม่แบบ

คืนค่าการบันทึกอัตโนมัติ: ใช่ไหม