Elle était là, immobile sur son lit, la petite phrase bien connue, trop connue : Je t'aime. Trois mots maigres et pâles, si pâles. Les sept lettres ressortaient à peine sur la blancheur des draps. Il me sembla qu'elle nous souriait, la petite phrase. Il me sembla qu'elle nous parlait :, Je suis un peu fatiguée. Il paraît que j'ai trop travaillé. Il faut que je me repose., Allons, allons. Je t'aime, lui répondit Monsieur Henri, je te connais. Depuis le temps que tu existes. Tu es solide. Quelques jours de repos et tu seras sur pied., Monsieur Henri était aussi bouleversé que moi.

tekst

tarafından
Yazdır
Yerleştir

Skor Tablosu

Şu anda Skor Tablosu işlevselliğini geliştirmek için çalışıyoruz. Lütfen geri bildiriminizi sunarak bize yardımcı olun.

Geribildirim Yap

Görsel stil

Seçenekler

Şu anda Etkinlik Ayarlarını iyileştirmek için çalışıyoruz. Lütfen geri bildiriminizi bizimle paylaşarak yardımcı olun.

Geribildirim Yap

Şablonu değiştir

Otomatik olarak kaydedilen geri yüklensin mi: ?