Sło-ne-czko wzra-sta-ło., By-ło już wy-so-ko na nie-bie., Roz-glą-da-ło się do-ko-ła z cie-ka-wo-ścią, pa-trzy-ło na świat., – Ja-ki świat jest pię-kny! – za-chwy-ca-ło się., W swo-jej dro-dze prze-mie-rza-ło róż-ne kra-jo-bra-zy,, wi-dzia-ło roz-ma-i-te i-sto-ty – zbli-ża-ły się do nie-go, pro-sząc,, a-by je o-grza-ło swo-im cie-płem., Po-zna-jąc świat, Sło-ne-czko za-u-wa-ży-ło, że jest on peł-ny in-nych słońc – tak róż-nych,, iż zda-wać by się mo-gło, że nie ma dwóch ta-kich sa-mych., Jed-ne by-ły bliż-sze, in-ne dal-sze, a-le wszy-stkie nie-u-stan-nie prze-mie-rza-ły nie-bo., I cią-gle po-ja-wia-ły się no-we.

Leaderboard

Visual style

Options

AI Enhanced: This activity contains content generated by AI. Learn more.

Switch template

Continue editing: ?