Typy elementów wokalicznych w pie., Monoftongi (samogłoski pojedyncze), Połączenia dyftongiczne, Dyftongi (dwugłoski):, Sonanty (spółgł. zgłoskotwórcze), Apofonia (wymiana), Ablaut, Bada język jako system w określonym momencie, bez konieczności uwzględniania jego historii., Językoznawstwo diachroniczne, Językoznawstwo synchroniczne, Które językoznawstwo bada współczesny polski i opisuje, jego samogłoski, sposób tworzenia liczby mnogiej, przypadki, budowę zdań :, Językoznawstwo synchroniczne, Językoznawstwo diachroniczne, Językoznawstwo ............... stawia sobie pytanie „Jak język funkcjonuje?”, Językoznawstwo synchroniczne, Językoznawstwo diachroniczne, Językoznawstwo synchroniczne bada język:, w określonym momencie, w jego rozwoju historycznym, wiele etapów w czasie, system samogłoskowy współczesnej polszczyzny, Bada zmiany zachodzące w języku w czasie, np. prasłowiański → staropolski → współczesny polski, językoznawstwo diachroniczne, Językoznawstwo synchroniczne, Jedyne żywe języki zachodniosłowiańskie poza polskim, czeskim i słowackim., górnołużycki, dolnołużycki, serbski, połabski, Język .......... używany głównie:, na Górnych Łużycach i w Saksonii, ośrodkiem jest Budziszyn (Bautzen), przez około kilkudziesięciu tysięcy ludzi, ośrodkiem jest Chociebuż (Cottbus), łużycki, górnołużycki, Epoka przedpiśmienna w Polsce dotyczy:, (I poł. XII w. - I poł. XIV w.), (II poł. X w. – I poł. XII w.), (I poł. X w. – II poł. XII w.), (II poł. IX w. – I poł. XIII w.), Doba staropolska obejmuje czasy:, I poł. XII w. - XV/XVI w., II poł. XII w. - XV/XVI w., I poł. XIII w. - XV/XVI w., XVII w. - XVIII w., Od 1945 do dziś to doba epoki piśmiennej w Polsce określana jako:, Doba średniopolska, Doba nowopolska, Doba współczesna, Doba staropolska, Doba nowopolska obejmuje okres:, lata 80-te XVIII w. do 1945 r., pocz. XVI w. - lata 80-te XVIII w., poł. XII w. - XV/XVI w., od 1945 do dziś, Zaznacz brakujące wyrazy. Od pocz. XVI w. do ............... to czas, który nazywany jest dobą ................. piśmiennictwa w Polsce., 1945 r., 80-tych lat XVIII w., nowopolską, średniopolską, Proszę wskazać prawdziwe stwierdzenia (wybór wielokrotny)., Język estoński należy do grupy języków bałtyckich., Język rumuński jest językiem południowosłowiańskim., Język górnołużycki nie jest językiem lechickim., Język serbski jest spokrewniony z językiem polskim., Które języki europejskie nie należą do grupy indoeuropejskiej?, Fiński, estoński i węgierski – uralskie., Maltański – semicki., Baskijski – izolowany, rumuński, grecki i albański, Które języki zaliczamy do grupy bałtyckiej?, fiński, estoński, łotewski, litewski, Które języki zaliczamy do grupy lechickiej?, polski i kaszubski, słowiński, połabski i pomorski, czeski i ukraiński, Na czym się opiera podział języków na grupy Slavia Latina i Slavia Orthodoxa?, na tradycji religijnej, na tradycji kulturowej, na tradycji historycznej, na tradycji piśmienniczej., Grupa Slavia Latina obejmuje Słowian ................................. związana z Kościołem ................. ., zachodnich i część południowych, łacińskim, wschodnich i część południową, prawosławnym, Część świata słowiańskiego związana z chrześcijaństwem zachodnim i tradycją łacińską to:, Slavia Orthodoxa, Slavia Islamismus, Slavia Latina, Slavia Buddhismus, Do Slavia Latina zalicza się przede wszystkim języki, polski, dolno- i górnołużycki, słowacki i czeski, słoweński ichorwaski, Slavia Orthodoxa to przede wszystkim słowiańska część Europy związana z ...., cyrylicą, katolicyzmem, tradycją cerkiewnosłowiańską, prawosławiem, abdżatem, islamem, Proszę wybrać języki, które należą do obszaru Slavia Orthodoxa., rosyjski, chorwacki, macedoński, ukraiński, białoruiski, bułgarski, Językoznawstwo diachroniczne można nazwać też językoznawstwem ..........., historycznym, współczesnym, tradycyjnym, słowiańskim, Czasy gramatyczne w języku prasłowiańskim, imperfekt i aoryst, teraźniejszy i perfectum, przeszły dokonany i niedokonany, plusquamperfectum, przeszły złożony, futurum, Był czasem złożonym, tworzonym przy użyciu imiesłowu na -l- oraz form czasownika "byti"., imperfekt i aoryst, teraźniejszy, aoryst, perfectum, imperfekt, plusquamperfectum, Z tego czasu rozwinęły się konstrukcje będące podstawą współczesnego czasu przeszłego w wielu językach słowiańskich., imperfekt, aoryst, perfectum, teraźniejszy, plusquamperfectum, futurum, Plusquamperfectum to czas oznaczający, czynność, która dokonała się przed inną czynnością w przeszłości, czynność przeszła dokonana, ujmowana jako wydarzenie, czynność przeszłą niedokonaną, trwająca lub powtarzająca się, czynność odbywająca się w chwili mówienia / stan, „zrobił”, „przyszedł”, „powiedział” to przykłady czasu:, futurum, terażniejszy, plusquamperfectum, aoryst, imperfekt, perfektum, Imperfekt służył do wyrażania czynności ...................., np. ..........................., przeszłej niedokonanej, „robił”, „chodził”, „czytał”, przeszłej dokonanej, „zrobił”, „odchodził”, „przeczytał”, trwającej albo powtarzającej się., „robi”, „chodzi”, „czyta”, Perfectum i plusquamperfectum były czasami:, złożonymi, prostymi, Zaznacz formy czasu futurum., napьšǫ → „napiszę”, vidělъ jesmь → „widziałem”, budetъ pisati → „będzie pisać”, prišelъ bě → „był przyszedł”, nesǫ – „niosę”, budǫ dělati = „będę robić”, System spółgłosek języka prasłowiańskiego, Kentunum, Konsonantyzm, Klasyfikacja ta grupuje języki w typy językowe ze wzgl. na podobieństwo pewnych cech strukturalnych, klasyfikacja typologiczna, klasyfikacja historyczna, klasyfikacja genetyczna, klasyfikacja geograficzna, Języki europejskie nienależące do rodziny indoeuropejskiej, fiński, węgierski, estoński, polski, Praforma to forma występująca w prajęzykach ................................. i oznaczana jest ......................., praindoeuropejskim, znakiem specjalnym õ, prasłowiańskim, gwiazdką ⋆, prarabskim, symbolem ⌃, Działy językoznawstwa diachronicznego, gramatyka historyczna j. polskiego, historia j. polskiego, etymologia, stylistyka hist. j. polskiego, leksykologia historyczna j. polskiego, dialektologia hist. j. polskiego, Prawa sylaby otwartej, każda sylaba w prasłowiańskim musiała kończyć się samogłoską., monoftongizacja dyftongów, pojawienie się krótkiej samogłoski ъ, ь - jera, unikanie samogłosek, Metateza płynnych, usuwano lub zmieniano struktury, w których sylaba kończyła się spółgłoską, Połączenia dyftongiczne: or, ol, er, el, jedna z konsekwencji prawa sylaby otwartej, połączenia typu dyftongicznego z płynną (sonantem), metateza płynnych, czyli zmiany kolejności samogłoski i spółgłoski płynne, przestawienie samogłoski i płynnej (r/l), W której grupie samogłosek tendencja do przechodzenia różnic ilościowych w jakościowe?, sonaty, monoftong, połączenia dyftoniczne, sylaby były otwarte, Do jakiej grupy i rodziny genetycznie należy polski?, słowiańskiej, bałtyckiej, germańskiej, bałtycko-fińskich, rodziny indoeuropejskiej, rodziny azjatyckiej, Grupa języków, niekoniecznie spokrewnionych, które wskutek wzajemnych kontaktów wykazują wspólne cechy, cykl językowy, liga językowa, grupa geograficzna, liga genetyczna, Większy zespół kilku lig językowych, obejmujący większy obszar to, cykl językowy, liga językowa, grupa genetyczna, liga geograficzna, Standard Average European (SAE) to nazwa?, Lig wikingijskiej, Ligi wielkich języków Europy, ligi pejpuskiej, ligi dunajskiej, Polski należy do ligi ..., wielkich języków Europy, pobrzeżnej, rokytnickiej, diasporowej, Z podanych języków podkreśl te, które należą do grupy lechickiej: bułgarski, kaszubski, białoruski, mazurski, wielopolski, połabski (wymarły w XVIII w., polski.), kaszubski, białoruski, mazurski, wielopolski, połabski (wymarły w XVIII w., polski., kaszubski, połabski (wymarły w XVIII w., polski., kaszubski, mazurski, wielopolski, połabski (wymarły w XVIII w., polski., kaszubski, wielopolski, polski., Języki południowosłowiańskie grupy zachodniej:, bułgarski, macedoński, słoweński, serbsko-chorwacki, Tezy pomocnicze w metodzie rekonstrukcji wewnętrznej., Teza o formach wyjątkowych, Teza o formach ginących, Teza o formach przejściowych, Teza historyczno-genealogiczna, Całość przebiegu dziejów języka i spojrzenie na wszystkie te zmiany razem, jako na jeden wielki proces to inaczej:, superstruktura, fakt obiektywny, przedmiot badań, główny proces (tendencja), Historię języka ta metoda badawcza (językoznawstwa diachronicznego) traktuje jako jeden wielki, uporządkowany proces - superstrukturę ., metoda strukturalna, historycznoporównawcza, rekonstrukcji wewnętrznej, filologiczna (źródłowa), Cała historia języka traktowana jako jeden spójny proces, a nie zbiór pojedynczych zmian, czyli ............. Jej główną tendencją jest rozwój/dostosowywanie się języka do potrzeb użytkowników., praforma, superstruktura, rekonstrukcja, forma ginąca, Metoda ..................... zestawia dane zabytków pisanych (filologicznych) z jednego okresu i stwierdza .................... danego zjawiska to, filologiczna, istnienie, rekonstrukcyjna, brak, historycznoporównawcza, istnienie, strukturalna, brak, ................. trwania zjawiska określana jest przez metodę ....................... poprzez zestawienie zabytków pisanych (filologicznych) z jednego okresu, długość ,strukturalną, długość, filologiczną, jakość, historycznoporównawczą, ,jakość, rekonstrukcji wewnętrznej, Ile jest rodzin języków indoeuropejskich?, 12, 10, 5, 15, Na czym opiera się genetyczna klasyfikacja języków?, analizie etymologicznej, wspólnym pochodzeniu, gradacji powstawania, wspólnych elementach, Klasyfikacja genetyczna ma charakter hierarchiczny i można je porządkować się według wzoru:, grupy rodzin → gałęzie/grupy → podgrupy → poszczególne języki i ich odmiany, prajęzyk → gałęzie/grupy → podgrupy → poszczególne języki i ich odmiany, podgrupy rodzin → gałęzie/grupy → poszczególne języki i ich odmiany, rodziny → gałęzie/grupy → podgrupy → poszczególne języki i ich odmiany, Rodzina indoeuropejska obejmuje języki..., słowiańskie, germańskie, indoirańskie, romańskie, celtyckie,, greckie, bałtyckie, ormiańskie, albański, niderlandzki, portugalski, Klasyfikacja genetyczna języka polskiego:, indoeuropejska → prasłowiańska→ zachodniosłowiańska → polski, praindoeuropejska → słowiańska → zachodniosłowiańska → polski, indoeuropejska → słowiańska → zachodniosłowiańska → polski, praindoeuropejska → prasłowiańska → słowiańska → polski, Wspólnota praindoeuropejska była:, hipotetyczną wspólnotą językowo-etniczną istniejącą około III–II tysiąclecia p.n.e., której członkowie posługiwali się różnymi dialektami praindoeuropejskimi., wspólnotą językowo-etniczną, której członkowie posługiwali się różnymi dialektami praindoeuropejskimi, wspólnotą językowo-etniczną istniejącą około III–II tysiąclecia p.n.e., której członkowie posługiwali się różnymi dialektami praindoeuropejskimi., społecznością mówiącą jednym, całkowicie jednolitym językiem, Język praindoeuropejski jest rekonstruowanym wspólnym przodkiem języków ......... na podstawie ............, indoeuropejskich, porównania, indoeuropejskich, podstawiania, starożytnych, odczytywania, tocharskich i anatolijskich (hetyckich), porównania, Rozpad wspólnoty praindoeuropejskiej - chronologia wyodrębniania grup:, tocharska i anatolijska ➜ italsko-celtycka ➜germańska i grecka, bałtycka ➜ celtycka ➜brytyjska, tocharska i anatolijska ➜ łacińska ➜germańska i grecka, germańska → bałtycka → słowiańska, Co to jest język?, społecznie ukształtowany systemem znaków i reguł ich używania, służy członkom wspólnoty do komunikowania się., zbiór pojedynczych wyrazów, obejmuje m.in. słownictwo, gramatykę i zasady tworzenia wypowiedzi, Cechy języka., społeczny, historycznie zmienny, komunikacyjny, ergonomiczny, zbiór języków spokrewnionych genealogicznie, wywodzących się od wspólnego prajęzyka, których pokrewieństwo można ustalić na podstawie regularnych odpowiedniości językowych to:, podgrupa językowa, rodzina językowa, dialekt językowy, grupa języków podobnych, Definicja pokrewieństwa językowego., wspólne pochodzenie dwóch lub większej liczby języków od jednego wcześniejszego języka, czyli prajęzyka, regularne odpowiedniości między elementami językowymi, zwłaszcza w zakresie fonologii, morfologii i słownictwa, wiele podobieństw wynikających z wielowiekowych kontaktów, mają wspólne pochodzenie, Zaznacz proces pokazujący pokrewieństwo językowe, praindoeuropejski → prasłowiański → polski, czeski, rosyjski, wspólny prajęzyk → różnicowanie → języki potomne → pokrewieństwo językowe, indoeuropejska → słowiańska → polski, węgierski, praindoeuropejski → prasłowiański pragermański → polski, niemiecki, Grupy języków indoeuropejskich wyróżniane na podstawie określonych zmian fonetycznych - rozwoju praindoeuropejskich spółgłosek tylnojęzykowych., języki indoeuropejskie, Języki kentumowe (peryferyczne), Języki satemowe (centralne), języki europejskie, Język polski należy do języków:, satemowych, kentumowych, welarnych, prelatalnych, W językach ................. odpowiednie pierwotne spółgłoski palatalne uległy stwardnieniu/utożsamieniu z welarnymi., kentumowych, satemowych, welarnych, prelatalnych, W językach satemowych uległy pierwotne spółgłoski palatalne uległy przesunięciu w kierunku spółgłosek .............., palatalnych, szczelinowych., tylnych, wargowych, Jaki to przykład języka, w którym z praindoeuropejskie *ḱerd - powstało serce / širdis?, kentumowy, satemowy, Łacina i języki romańskie, germańskie, celtyckie, grecki, tocharski, anatolijskie to języki ...., kentumowe, satemowe, w których nastąpiła depalatalizacja – dawne spółgłoski palatalne zbliżyły się do zwykłych welarnych, zachowały ślady palatalizacji dawnych spółgłosek, Historyczna klasyfikacja języków (inaczej genealogiczna) to..., dzieli języki na podstawie ich wspólnego pochodzenia, czyli pokrewieństwa, typologia języków, obejmuje też języki sztuczne, jak np. esperanto czy język klingoński., jest najważniejsza, Zbiór języków mających wspólnego przodka to:, dialekt, rodzina językowa, izolat, gałąź językowa, Język, którego pokrewieństwa z innymi językami nie udało się ustalić., dialekt, izolat, gałąź, grupa, Język praprzodek → rodzina językowa → gałąź/grupa → języki → dialekty to sposób, ustalenie, które języki nie mają wspólnego przodka., ustalenie, które języki wymierają, ustalenia, które języki pochodzą od wspólnego przodka., ustalenie, które są dialektami a które językami, Sprachbund to ..., obszar, na którym języki wskutek długotrwałego kontaktu przejmują od siebie cechy językowe., liga językowa, związany z klasyfikacją geograficzną, nazwa germańskiej rodziny języków, Klasyfikacja geograficzna bada, obszar występowania języka, Gdzie jest używany?, kontakt i sąsiedztwo, rozmieszczenie języka, „Jak zbudowany jest ten język?” - to pytanie zadaje, Klasyfikacja morfologiczna, klasyfikacja typologiczna, Klasyfikacja agralna, klasyfikacja genealogiczna, Główne typy języków, Języki izolujące, Języki aglutynacyjne, Języki arealne, Języki morfemowe, Języki polisyntetyczne, Języki fleksyjne (fuzyjne), w tym języku wyrazy są zazwyczaj nieodmienne, a relacje gramatyczne wyraża się głównie przez szyk wyrazów i osobne wyrazy., języki izolujące, Języki aglutynacyjne, język chiński, Języki fleksyjne (fuzyjne), Język polski jest przykładem języka, fleksyjnego (fuzyjnego), polisyntetycznego, aglutynacyjnego, izolującego, W tych językach do rdzenia dołącza się kolejne morfemy, z których każdy zwykle pełni określoną funkcję gramatyczną., fleksyjne (fuzyjne), aglutynacyjne, węgierski, japoński, rdzenne Ameryki Północnej, yp języków, w których jedno słowo może zawierać bardzo wiele morfemów i przekazywać treść, którą w językach takich jak polski czy angielski wyraża się za pomocą całego zdania., Języki aglutynacyjne, Języki polisyntetyczne, Języki fleksyjne (fuzyjne), Języki izolacyjne, Tureckie "ev-ler-im-de" oznacza „w moich domach”, czyli jeden morfem = jedna funkcja- to przykład języka:, aglutynacyjnego, polisyntetycznego, izolacyjnego, fleksyjnego, W języku inuktitut "kapijaulaunngittuq (Nie został dźgnięty) to przykład języka, aglutynacyjnego, polisyntetycznego, fleksyjnego, izolacyjnego, Głoska [c] występująca w formie "owca" jest rezultatem:, I palatelizacji, II palatelizacji, III palatelizacji, IV palatelizacji, Głoska [ʒ] występująca w formie "pieniądz" jest rezultatem:, I palatelizacji, II palatelizacji, III palatelizacji, IV palatelizacji, I palatelizacja dokonała się:, na gruncie prasłowiańskim (III-VI w.), po rozpadzie wspólnoty prasłow. na zespół wsch. i zach. (VI-VII w.), nieco później niż druga palatalizacja (VIII w.), żadna odpowiedź nie jest prawdziwa, I palatalizacja (wsteczna) dotyczy wyrazów:, męczyć, nodze, musze, suszyć, Palataelizacja dotyczy zmiękczenia spółgłosek:, spółgłosek welarnych + samogłosek środkowych, spółgłosek welarnych + samogłosek przednich, spółgłosek welarnych + samogłosek tylnich, spółgłosek welarnych + samogłosek nosowych, spółgłosek palatalnych + samogłosek przednich, spółgłosek językowych + samogłosek przednich, Zmiękczenie głosek k, g, x → c, ʒ, š (s´) po i, ь, ę oraz po sonancie r´ to wynik:, I paletelizacji, II paletelizacji, III paletelizacji (postępowej), IV paletelizacji, Zmiękczenie głosek k, g, x → c, ʒ, š (s´) przed i2, ě2 to wynik:, I paletelizacji, II paletelizacji (wstecznej), III paletelizacji, VII paletelizacji, Zmiękczenie głosek k, g, x → č, ž, š przed i1, ě1, e, ę, ь, oraz sonantami l´, r´ to wynik:, I paletelizacji (wstecznej), II paletelizacji (wstecznej), III paletelizacji, VII paletelizacji, Głoska [ž] występująca w formie "dróżka" jest rezultatem:, palatelizacji g→ ž, palatelizacji x → k, I paletelizacji (wstecznej), II paletelizacji (wstecznej), W rozwoju ..... prasłowiańskiego największą rolę odegrały ......, czyli ........... spółgłosek., konsonantyzmu, depalatalizacje, miękczenie, konsonantyzmu, palatalizacje, miękczenie, satemizacji, uszczelinowienia, utylnojęzykowienie, satemizacji, palatelizacje, tylnich, Język prasłowiański miał ............ liczby: ................, 3, pojedynczą, podwójną, mnogą, 2, pojedynczą, mnogą, 4, pojedynczą, podwójną, wieloraką, mnogą, 3, pojedynczą, wieloraką, mnogą, Jak długo język słowiański miał .... liczby?, 3, do XVI w., 2, do XVI w., 4, do XVI w., 3, do XV w., Pierwotnie istniały ......... kategorie rodzaju , tj. ..............................., 3, męskoosobowy, męskożywotny, żeński, 3, męski, żeński, nijaki, 3, męskoosobowy, niemęskoosobowy, inne, 3, męski, żeński, niemęskoosobowy, Od kiedy kształtował się rodzaj męskoosobowy?, XVI, XVII, XVIII, IXI

JH_2

by
Print
Embed

Leaderboard

Visual style

Options

Switch template

Continue editing: ?