در ابتدای شیفت وارد اتاق خانم احمدی می‌شوید. خانم احمدی روی صندلی نشسته و به نظر مضطرب می‌رسد. وقتی به او نزدیک می‌شوید، نمی‌داند شما پرستار هستید. بهترین اقدام اولیه شما چیست؟, سریع خودتان را معرفی کنید، علائم حیاتی را بگیرید و سپس اتاق را ترک کنید تا بیمار استراحت کند., با نزدیک شدن آرام، تماس چشمی مناسب و معرفی خود، با جملات ساده با بیمار ارتباط برقرار کنید و واکنش او را ارزیابی کنید., از بیمار بخواهید ابتدا نام، تاریخ و محل حضور خود را بگوید تا سطح شناختی او مشخص شود., چون بیمار شما را نمی‌شناسد، فرض کنید همکاری مناسبی نخواهد داشت و از همراه بیمار بخواهید تمام مراقبت‌ها را انجام دهد., بیمار هر ده دقیقه یکبار و برای سومین بار می‌پرسد: دخترم کی می‌آید؟. بهترین پاسخ پرستار کدام است؟, ایشان همین الان اینجا بودند؛ شما چرا یادتان نمی‌ماند؟, نگران نباشید، دخترتان حتماً می‌آید. و سریع موضوع را عوض کنید., دلتان برای دخترتان تنگ شده؟ سپس با آرامش به نگرانی او پاسخ دهید و در صورت امکان از یک فعالیت یا نشانه آشنا برای کاهش اضطراب استفاده کنید., برای جلوگیری از وابستگی بیمار، به سؤال او پاسخ ندهید., در زمان حمام، بیمار ناگهان دست شما را کنار می‌زند و می‌گوید:نمی‌خواهم! برو بیرون. بهترین اقدام چیست؟, مراقبت را متوقف کنید، علت احتمالی مقاومت را بررسی کنید و زمان یا روش مراقبت را در صورت امکان تغییر دهید., از همراه بیمار بخواهید بیمار را نگه دارد تا حمام انجام شود., به دلیل احتمال تکرار رفتار، داروی آرام‌بخش درخواست کنید., توضیح دهید که حمام برای سلامتی او ضروری است و باید همکاری کند., بیمار با اضطراب می‌گوید:من باید بروم خانه. مادرم منتظر من است. شما می‌دانید مادر بیمار سال‌ها قبل فوت کرده است. کدام پاسخ مناسب ترین است؟, مادرتان سال‌هاست فوت کرده؛ باید این موضوع را به خاطر داشته باشید., شما الان در بیمارستان هستید و مادرتان دیگر نمی‌تواند منتظر شما باشد., به نظر می‌رسد نگران مادرتان هستید. دوست دارید کمی درباره او با من صحبت کنید؟, بله، نگران نباشید، بعداً شما را پیش مادرتان می‌بریم., در شیفت عصر متوجه می‌شوید خانم احمدی برخلاف روزهای قبل، ناگهان بی‌قرار شده، تمرکز ندارد و مرتب از تخت خارج می‌شود.مناسب‌ترین اولویت پرستار چیست؟, ابتدا بیمار را به تخت برگردانید و برای جلوگیری از تکرار رفتار، محدودسازی را در نظر بگیرید., ثبت کنید که علائم رفتاری آلزایمر تشدید شده است., از پزشک درخواست داروی آرام‌بخش کنید., تغییر ناگهانی وضعیت را ارزیابی کرده و علل بالقوه مانند درد، عفونت، یبوست، احتباس ادرار، کم‌آبی، داروها یا سایر علل حاد را بررسی کنید., ساعت ۱۱ شب است. خانم احمدی از تخت خارج شده و در راهرو حرکت می‌کند. او تعادل نسبتاً ضعیفی دارد.به‌عنوان پرستار چه می‌کنید؟, بیمار را به دلیل به خطر انداختن ایمنی خود سرزنش می‌کنید., ابتدا خطر سقوط را ارزیابی کرده، در کنار بیمار حضور پیدا می‌کنید و محیط را برای حرکت ایمن‌تر آماده می‌کنید., برای جلوگیری از خروج بیمار، او را به تخت محدود می‌کنید., بیمار را فوراً به تخت برگردانده و اجازه خروج مجدد از تخت را نمی‌دهید., صبح هنگام لباس پوشیدن، خانم احمدی نمی‌تواند ترتیب پوشیدن لباس‌ها را به خاطر بیاورد، اما خودش قادر است لباس را در دست بگیرد و بپوشد.ذکدام اقدام مناسب‌تر است؟, لباس‌ها را به ترتیب مناسب در اختیار بیمار قرار دهید، دستورهای ساده بدهید و فقط در بخش‌هایی که نیاز دارد کمک کنید., از بیمار بخواهید خودش لباس بپوشد و اگر اشتباه کرد، او را اصلاح کنید., تمام لباس پوشاندن را خودتان انجام دهید تا زمان کمتری صرف شود., از دختر بیمار بخواهید همیشه لباس پوشاندن را انجام دهد., هنگام ناهار، بیمار چند قاشق غذا می‌خورد و سپس قاشق را کنار می‌گذارد. تلویزیون روشن است و چند نفر در اطراف او صحبت می‌کنند.اولین رویکرد مناسب چیست؟, بیمار را تشویق کنید سریع‌تر غذا بخورد تا وعده تمام شود., چربی بیشتری در غذا به او بدهید تا کالری بیشتری دریافت کند., عوامل حواس‌پرتی را کاهش دهید، وضعیت نشستن و توانایی بیمار برای خوردن را بررسی کنید و سپس میزان دریافت غذایی او را ارزیابی کنید., چون بیمار مبتلا به آلزایمر است، کاهش اشتها را طبیعی تلقی کنید., دختر بیمار با ناراحتی به شما می‌گوید:دیگر واقعاً خسته شده‌ام. مادرم هر روز بدتر می‌شود. بعضی وقت‌ها عصبانی می‌شوم و بعد احساس گناه می‌کنم. بهترین پاسخ پرستار چیست؟, باید صبور باشید؛ او مادر شماست., این احساس طبیعی نیست؛ باید آرامش خودتان را حفظ کنید., اگر نمی‌توانید مراقبت کنید، بهتر است فرد دیگری را پیدا کنید., با همدلی به صحبت‌های او گوش دهید، خستگی و فشار مراقبتی او را جدی بگیرید و نیازهای حمایتی و منابع کمک را بررسی کنید., دختر خانم احمدی، که بیشتر مراقبت‌های مادرش را بر عهده دارد، در پایان شیفت به پرستار می‌گوید: مادرم آلزایمر گرفته؛ من خیلی نگرانم که نکند من هم در آینده آلزایمر بگیرم. بعضی وقت‌ها اسم یک نفر یا یک کلمه را یادم نمی‌آید. از کجا بفهمم این طبیعی است یا شروع آلزایمر؟ بهترین پاسخ پرستار کدام است؟, نگران نباشید؛ آلزایمر معمولاً ارثی نیست و شما به آن مبتلا نمی‌شوید., فراموش کردن اسم‌ها طبیعی است؛ تا وقتی زندگی روزمره‌تان مختل نشده، نیازی به بررسی نیست., برای اطمینان بهتر است از همین الان داروی پیشگیری از آلزایمر مصرف کنید., داشتن یکی از اعضای خانواده مبتلا به آلزایمر به این معنی نیست که حتماً شما هم مبتلا می‌شوید. بهتر است درباره سابقه خانوادگی و عوامل خطر صحبت کنیم و اگر فراموشی مداوم یا مختل‌کننده فعالیت‌های روزمره دارید، برای ارزیابی مناسب مراجعه کنید.

ALZ

by
Print
Embed

Leaderboard

Visual style

Options

Switch template

Continue editing: ?