Teoria piętna (według Ervinga Goffmana) - zastosowanie, analiza relacji społecznych, badanie wizerunku osób z niepełnosprawnością w mediach i kulturze. Służy też do analizy języka i procesów kształtowania się tożsamości , niepełnosprawność jest tu postrzegana jako konstrukt społeczny. Służy do analizy procesów, w których społeczeństwo tworzy pojęcie niepełnosprawności, np. przez normy, język i system prawny., Teoria piętna (według Ervinga Goffmana) - konsekwencje, pozwala zrozumieć jak przez język powstaje bariera my vs oni, skutkiem jej stosowania jest wspieranie kampanii społecznych dążących do dekonstukcji krzywdzących stereotypów , pozwala na wykrycie i nazwanie mechanizmów stygmatyzacji i wykluczenia , ma ogromne znaczenie społeczne, bo pozwala budować bardziej sprawiedliwą i zindywidualizowaną politykę społeczną, buduje świadomość, że bariery spotykane przez człowieka są wynikiem wielu czynników (np ktoś jest zjebem a do tego jeszcze mężczyzną, masakra XD), wpływa na sferę polityczną i społeczną poprzez inspirowanie ruchów na rzecz praw człowieka, Teoria konstruktywizmu społecznego - zastosowanie, analiza relacji społecznych, badanie wizerunku osób z niepełnosprawnością w mediach i kulturze. Służy też do analizy języka i procesów kształtowania się tożsamości, niepełnosprawność jest tu postrzegana jako konstrukt społeczny. Służy do analizy procesów, w których społeczeństwo tworzy pojęcie niepełnosprawności, np. przez normy, język i system prawny. , Teoria konstruktywizmu społecznego - konsekwencje, wprowadza nawyk krytycznego myślenia uświadamiając, że niepełnosprawność to w dużej mierze efekt definicji kulturowych , wpływa na sferę polityczną i społeczną poprzez inspirowanie ruchów na rzecz praw człowieka , promuje stosowanie języka neutralnego (np mówienie "z niepełnosprawnością" a nie "niedojebany"), ma ogromne znaczenie społeczne, bo pozwala budować bardziej sprawiedliwą i zindywidualizowaną politykę społeczną, buduje świadomość, że bariery spotykane przez człowieka są wynikiem wielu czynników (np ktoś jest zjebem a do tego jeszcze mężczyzną, masakra XD), pozwala na wykrycie i nazwanie mechanizmów stygmatyzacji i wykluczenia, Teoria intersekcjonalna - zastosowanie, niepełnosprawność jest tu postrzegana jako konstrukt społeczny. Służy do analizy procesów, w których społeczeństwo tworzy pojęcie niepełnosprawności, np. przez normy, język i system prawny., jest to najbardziej wielowymiarowe podejście, które bierze pod uwagę wszystkie cechy jednostki., analiza relacji społecznych, badanie wizerunku osób z niepełnosprawnością w mediach i kulturze. Służy też do analizy języka i procesów kształtowania się tożsamości, pozwala na analizę złożonych form wykluczenia, gdzie niepełnosprawność występuje z innymi czynnikami, (np ktoś jest niepełnosprawny i do tego jest pedałem). , Teoria intersekcjonalna - konsekwencje, buduje świadomość, że bariery spotykane przez człowieka są wynikiem wielu czynników (np ktoś jest zjebem a do tego jeszcze mężczyzną, masakra XD), pozwala na wykrycie i nazwanie mechanizmów stygmatyzacji i wykluczenia, pozwala zrozumieć jak przez język powstaje bariera my vs oni, skutkiem jej stosowania jest wspieranie kampanii społecznych dążących do dekonstukcji krzywdzących stereotypów, wpływa na sferę polityczną i społeczną poprzez inspirowanie ruchów na rzecz praw człowieka, ma ogromne znaczenie społeczne, bo pozwala budować bardziej sprawiedliwą i zindywidualizowaną politykę społeczną, niepełnosprawność nabyta nagle:, osoba doświadcza powolnego procesu żałoby, który umożliwia łagodniejszą adaptację do nowej sytuacji, osoba doświadcza traumy porównywalnej z PTSD, dochodzi do dezintegracji obrazu samego siebie i utraty kontroli nad własnym życiem, proces przystosowania ma charakter długoterminowy i wiąże się z reorganizacją codziennego funkcjonowania, pojawiają się gwałtowne mechanizmy obronne (zaprzeczenie) pełniące funkcję ochronną , towarzyszy jej przewlekły lęk i stres, niepełnosprawność nabyta stopniowo:, dochodzi do dezintegracji obrazu samego siebie i utraty kontroli nad własnym życiem, osoba doświadcza traumy porównywalnej z PTSD, osoba doświadcza powolnego procesu żałoby, który umożliwia łagodniejszą adaptację do nowej sytuacji , proces przystosowania ma charakter długoterminowy i wiąże się z reorganizacją codziennego funkcjonowania, pojawia się większe poczucie wpływu, towarzyszy jej przewlekły lęk i stres, Jakie czynniki mają wpływ w procesie stawania się osobą niepełnosprawną?, wiek, ponieważ u dorosłych utrata sprawności bywa bardziej traumatyczna ze względu na realizowane role i cele, a u dzieci jest raczej elementem rozwoju, stopień i rodzaj uszkodzenia, bo im bardziej jest widoczne uszkodzenie, tym większe jest ryzyko izolacji społecznej, osobowość i wcześniejsze doświadczenia, w tym odporność psychiczna, poziom samooceny, sposoby radzenia sobie, płeć bo mężczyźni są mniej odporni psychicznie, wsparcie społeczne, bo akceptacja rodziny i otoczenia jest kluczowa do adaptacji, miejsce zamieszkania, ponieważ osoba w dużym mieście ma łatwiej i dużo więcej możliwości (np grup wsparcia), które z czynników sprzyjają pozytywnej adaptacji?, zmiana miejsca zamieszkania, pracy i zaczynanie życia na nowo, wsparcie psychologiczne i rehabilitacja, poszukiwanie sensu poprzez nowe pasje, które można wykonywać z niepełnosprawnością (np siedzenie i patrzenie w ścianexdd), wsparcie i opieka medyczna, które pomogą kompensować deficyty, wsparcie rodziny i otoczenia oraz aktywność społeczna i zawodowa, motywacja wewnętrzna, poczucie sensu, wiara, pozytywne wzorce, jakie są psychologiczne aspekty stawania się osobą niepełnosprawną?, zagrożenie tożsamości i obrazu ja; utrata kontroli i autonomii, spadek całkowity; alienacja, poczucie bycia nikim; zachwianie emocjonalne, "strefa utraconego rozwoju"; koncepcja cierpienia totalnego, potraumatyczny wzrost; społeczne postrzeganie niepełnosprawności, deprywacja potrzeb; wpływ na relacje społeczne, (aspekty psychologiczne) społeczne postrzeganie niepełnosprawności:, pojawia się poczucie bezradności i zależności od innych, konieczność proszenia o pomoc jest trudna do zaakceptowania i ogranicza możliwość decydowania o sobie, następuje zmiana ról rodzinnych i społecznych. Proces adaptacji obejmuje nie tylko osobę, ale też jej rodzinę, wiąże się z lękiem przed stygmatyzacją i społecznym odrzuceniem, utrata sprawności generuje cierpienie na wielu płaszczyznach - fizycznej, psychicznej, duchowej, społecznej, po przejściu kryzysu u niektórych osób następuje pozytywna zmiana objawiająca się nową hierarchią potrzeb, docenieniem życia, brak możliwości rozwinięcia lub zrealizowania konkretnych funkcji życiowych z powodu niepełnosprawności, (aspekty psychologiczne) potraumatyczny wzrost:, po przejściu kryzysu u niektórych osób następuje pozytywna zmiana objawiająca się nową hierarchią potrzeb, docenieniem życia, brak możliwości rozwinięcia lub zrealizowania konkretnych funkcji życiowych z powodu niepełnosprawności, następuje zmiana ról rodzinnych i społecznych. Proces adaptacji obejmuje nie tylko osobę, ale też jej rodzinę, utrata sprawności generuje cierpienie na wielu płaszczyznach - fizycznej, psychicznej, duchowej, społecznej, wiąże się z lękiem przed stygmatyzacją i społecznym odrzuceniem, pojawia się poczucie bezradności i zależności od innych, konieczność proszenia o pomoc jest trudna do zaakceptowania i ogranicza możliwość decydowania o sobie, (aspekty psychologiczne) koncepcja cierpienia totalnego: , wiąże się z lękiem przed stygmatyzacją i społecznym odrzuceniem, brak możliwości rozwinięcia lub zrealizowania konkretnych funkcji życiowych z powodu niepełnosprawności, pojawia się poczucie bezradności i zależności od innych, konieczność proszenia o pomoc jest trudna do zaakceptowania i ogranicza możliwość decydowania o sobie, utrata sprawności generuje cierpienie na wielu płaszczyznach - fizycznej, psychicznej, duchowej, społecznej, następuje zmiana ról rodzinnych i społecznych. Proces adaptacji obejmuje nie tylko osobę, ale też jej rodzinę, po przejściu kryzysu u niektórych osób następuje pozytywna zmiana objawiająca się nową hierarchią potrzeb, docenieniem życia, (aspekty psychologiczne) strefa utraconego rozwoju: , pojawia się poczucie bezradności i zależności od innych, konieczność proszenia o pomoc jest trudna do zaakceptowania i ogranicza możliwość decydowania o sobie, następuje zmiana ról rodzinnych i społecznych. Proces adaptacji obejmuje nie tylko osobę, ale też jej rodzinę, po przejściu kryzysu u niektórych osób następuje pozytywna zmiana objawiająca się nową hierarchią potrzeb, docenieniem życia, brak możliwości rozwinięcia lub zrealizowania konkretnych funkcji życiowych z powodu niepełnosprawności , wiąże się z lękiem przed stygmatyzacją i społecznym odrzuceniem, utrata sprawności generuje cierpienie na wielu płaszczyznach - fizycznej, psychicznej, duchowej, społecznej, (aspekty psychologiczne) wpływ na relacje społeczne:, następuje zmiana ról rodzinnych i społecznych. Proces adaptacji obejmuje nie tylko osobę, ale też jej rodzinę , brak możliwości rozwinięcia lub zrealizowania konkretnych funkcji życiowych z powodu niepełnosprawności, pojawia się poczucie bezradności i zależności od innych, konieczność proszenia o pomoc jest trudna do zaakceptowania i ogranicza możliwość decydowania o sobie, po przejściu kryzysu u niektórych osób następuje pozytywna zmiana objawiająca się nową hierarchią potrzeb, docenieniem życia, niepełnosprawność ogranicza zaspokajanie niektórych potrzeb, jak samodzielność, aktywność społeczna, intymność, utrata sprawności generuje cierpienie na wielu płaszczyznach - fizycznej, psychicznej, duchowej, społecznej, (AP) deprywacja potrzeb:, po przejściu kryzysu u niektórych osób następuje pozytywna zmiana objawiająca się nową hierarchią potrzeb, docenieniem życia, utrata sprawności generuje cierpienie na wielu płaszczyznach - fizycznej, psychicznej, duchowej, społecznej, brak możliwości rozwinięcia lub zrealizowania konkretnych funkcji życiowych z powodu niepełnosprawnościbrak możliwości rozwinięcia lub zrealizowania konkretnych funkcji życiowych z powodu niepełnosprawności, pojawia się poczucie bezradności i zależności od innych, konieczność proszenia o pomoc jest trudna do zaakceptowania i ogranicza możliwość decydowania o sobie, wiąże się z lękiem przed stygmatyzacją i społecznym odrzuceniem, niepełnosprawność ogranicza zaspokajanie niektórych potrzeb, jak samodzielność, aktywność społeczna, intymność, (ap) utrata kontroli i autonomii:, po przejściu kryzysu u niektórych osób następuje pozytywna zmiana objawiająca się nową hierarchią potrzeb, docenieniem życia, pojawia się poczucie bezradności i zależności od innych, konieczność proszenia o pomoc jest trudna do zaakceptowania i ogranicza możliwość decydowania o sobie , następuje zmiana ról rodzinnych i społecznych. Proces adaptacji obejmuje nie tylko osobę, ale też jej rodzinę, utrata sprawności generuje cierpienie na wielu płaszczyznach - fizycznej, psychicznej, duchowej, społecznej, brak możliwości rozwinięcia lub zrealizowania konkretnych funkcji życiowych z powodu niepełnosprawnościbrak możliwości rozwinięcia lub zrealizowania konkretnych funkcji życiowych z powodu niepełnosprawności, wiąże się z lękiem przed stygmatyzacją i społecznym odrzuceniem, (ap) zagrożenie tożsamości i obrazu "ja":, po przejściu kryzysu u niektórych osób następuje pozytywna zmiana objawiająca się nową hierarchią potrzeb, docenieniem życia, pojawia się poczucie bezradności i zależności od innych, konieczność proszenia o pomoc jest trudna do zaakceptowania i ogranicza możliwość decydowania o sobie, brak możliwości rozwinięcia lub zrealizowania konkretnych funkcji życiowych z powodu niepełnosprawnościbrak możliwości rozwinięcia lub zrealizowania konkretnych funkcji życiowych z powodu niepełnosprawności, utrata sprawności bezpośrednio narusza strukturę "ja" i obraz własnego ciała, co prowadzi do lęku, obniżenia samooceny, kryzysu tożsamości , następuje zmiana ról rodzinnych i społecznych. Proces adaptacji obejmuje nie tylko osobę, ale też jej rodzinę,  wiąże się z lękiem przed stygmatyzacją i społecznym odrzuceniem, dlaczego koncepcja cierpienia totalnego jest ważna?, bo nie da się wyleczyć człowieka lekami, gdy pozostałe sfery sprawiają mu ból, bo każda osoba z niepełnosprawnością się z tym boryka, zaznacz co dotyczy koncepcji strefy utraconego rozwoju, osoba wie, co chce robić, ale bariery jej to uniemożliwiają, osoba czuje, że jej relacje z rodziną już nigdy nie będą takie same, źródłem cierpienia jest świadomość, co tracimy, a nie sama dysfunkcja, niepełnosprawność często zmusza człowieka do rezygnacji z celów, przez co ma poczucie, że jego życie stanęło w miejscu, ma subiektywny wymiar, bo dla kogoś dysfunkcja może być tragedią (np utrata kutasa w pożarze) a dla kogoś innego ta dysfunkcja nie jest aż tak przykra (np stracił kutasa w pożarze, ale i tak jest rudy), osoba stając się niepełnosprawną traci wszystko, co w sobie rozwinęła przez całe życie, determinanty radzenia sobie z utratą sprawności:, czynniki patologiczne - czy będzie mogła czuć się bezpiecznie na osiedlu będąc niepełnosprawnym, czynniki sytuacyjne - moment życia, warunki bytowe, rodzaj niepełnosprawności , czynniki stresogenne - jak zostanie odebrana przez środowisko, czynniki społeczne - relacje z bliskimi, postawy społeczeństwa, dostępność zasobów, czynniki indywidualne - osobowość, styl radzenia sobie ze stresem, zasoby wewnętrzne, samoocena , czynniki materialne - jakie zasoby ma ta osoba, czy będzie ją stać na nowe koszty życia, jakie metody poprawy dobrostanu psychicznego stosuje się u osób z niepełnosprawnością intelektualną?, współpraca rodziny z terapeutami i traktowanie rodziny jako najważniejszego źródła wsparcia emocjonalnego, edukacja włączająca i kształtowanie pozytywnych postaw wśród dzieci sprawnych, aby nie wykluczały, instytucje - warsztaty terapii zajęciowej, środowiskowe domy samopomocy, zakłady aktywności zawodowej, wsparcie społeczne dla aktywizacji zawodowej i społecznej, edukacja na temat zdrowia psychicznego i technik dbania o siebie oraz regularne spotkania ze specjalistami, budowanie pewności siebie, terapia, udział w aktywnościach sprzyjających integracji, czy relacje społeczne stanowią jeden z fundamentalnych elementów wpływających na jakość życia osób z niepełnosprawnością intelektualną?, nie bo są samotni z wyboru, tak bo kontakty z innymi ludźmi są kluczowe dla funkcjonowania w społeczeństwie, a ich brak niesie za sobą szereg negatywnych skutków, elementy jakości życia wg Shalocka i Verdugo, dobrostan emocjonalny i materialny, relacje interpersonalne i rozwój osobisty, autonomia i równe prawa, dziwki, dragi i lasery, integracja społeczna , poziom dostępu do edukacji, jakie interwencje sprzyjają integracji społecznej?, tworzenie integracyjnego środowiska edukacyjnego, organizowanie warsztatów i zajęć, wspieranie rodzin i opiekunów, współpraca instytucjonalna, wsparcie finansowe, pomoc psychologiczna, jakie interwencje sprzyjają samostanowieniu?, rozwijanie zdolności podejmowania decyzji, wprowadzanie systemów wsparcia autonomii, wspieranie samoświadomości i motywacji, promowanie prawa do samostanowienia, zapewnienie prywatności, zapewnienie możliwości pracy zawodowej, Na czym polega koncepcja Roberta J. Havinghursta, Zadanie rozwojowe to nabywanie kompetencji niezbędnych do przejścia na wyższy poziom rozwoju. Skuteczna realizacja zadań na jednym etapie warunkuje powodzenie w kolejnych fazach życia., Zadanie rozwojowe – to wrodzony program genetyczny, który aktywuje się samoczynnie w określonym wieku, niezależnie od kontaktów z otoczeniem i doświadczeń jednostki., W kontekście osób z niepełnosprawnością intelektualną (NI), materiały wskazują:, Niepełnosprawność intelektualna nie wyklucza rozwoju, lecz modyfikuje jego zakres oraz sposób osiągania kompetencji. Ze względu na obniżone funkcje poznawcze i trudności adaptacyjne, realizacja zadań przebiega zazwyczaj wolniej, często w sposób niepełny i przy znacznym wsparciu osób trzecich., Realizacja zadań rozwojowych u osób z niepełnosprawnością intelektualną przebiega zawsze w sposób skokowy i samodzielny, co pozwala na pełne wyrównanie deficytów poznawczych bez konieczności wsparcia zewnętrznego., co to są stereotypy?, to uproszczone schematy myślowe na temat grup osób, które prowadzą do niezrozumienia, wykluczenia i tworzenia dystansu społecznego., to obiektywne i zawsze rzetelne źródła wiedzy o jednostce, które ułatwiają nawiązywanie głębokich relacji poprzez wyeliminowanie uprzedzeń i barier komunikacyjnych., Skąd bierze się autostereotyp?, Osoby z niepełnosprawnością, pod wpływem stereotypów, często przejmują negatywne opinie otoczenia (np. o swojej nieporadności), co niszczy ich obraz samego siebie. Stygmatyzacja z powodu „inności” oraz lęk przed odrzuceniem obniżają ich poczucie własnej wartości i utrwalają przekonanie o braku kompetencji społecznych., osoby z niepełnosprawnością całkowicie ignorują opinie otoczenia, co pozwala im na zachowanie wysokiej samooceny i pełnej odporności na społeczną stygmatyzację., Koncepcja kategoryzacji społecznej (Henri Tajfel, John Turner), to podział ludzi na grupę „własną” i „obcą”. Proces ten automatycznie wywołuje faworyzowanie swoich i dyskryminację innych, nawet jeśli podział jest zupełnie przypadkowy (tzw. paradygmat grupy minimalnej)., to zjawisko, w którym ludzie odrzucają podziały na grupy „własne” i „obce”, dążąc do równego traktowania wszystkich osób, bez względu na ich przynależność grupową czy cechy indywidualne., Teoria atrybucji (Fritz Heider, Lee Ross), przypisujemy przyczyny zachowaniom, dzieląc je na wewnętrzne (cechy, intencje) oraz zewnętrzne (sytuacja). Stereotypy powstają tu poprzez nadmierną generalizację i „dyktaturę charakteru” – czyli błędne zakładanie, że zachowanie innej osoby wynika wyłącznie z jej stałych cech lub przynależności do grupy, a nie z okoliczności., koncepcja zakładająca, że ludzie zawsze obiektywnie oceniają sytuację i przypisują przyczyny zachowań wyłącznie czynnikom zewnętrznym, co całkowicie wyklucza ocenianie innych przez pryzmat ich cech osobowości., błąd atrybucji, skłonność do wyjaśniania zachowań innych ludzi ich cechami wewnętrznymi („taki już jest”), przy jednoczesnym ignorowaniu wpływu sytuacji. Na przykład trudności osoby z niepełnosprawnością na drodze przypisuje się jej brakowi zdolności, zamiast barierom architektonicznym, co utrwala szkodliwe stereotypy., to rzadkie zjawisko polegające na przesadnym analizowaniu warunków zewnętrznych i otoczenia, przy jednoczesnym całkowitym ignorowaniu charakteru i osobowości drugiego człowieka podczas oceny jego zachowania., Teoria uczenia się społecznego (Albert Bandura), postawy i stereotypy nie są wrodzone, lecz nabywane poprzez obserwację i naśladowanie modeli (rodziców, rówieśników, mediów, autorytetów). Proces ten opiera się na mechanizmie nagród i kar – dziecko przejmuje zachowania otoczenia, aby zyskać akceptację. W efekcie stereotypy są przekazywane międzypokoleniowo, często w sposób nieświadomy., postawy nie są wrodzone, lecz nabywane poprzez obserwację i naśladowanie modeli (rodziców, rówieśników, mediów, autorytetów). Proces ten opiera się na mechanizmie nagród i kar – dziecko przejmuje zachowania otoczenia, aby zyskać akceptację. W efekcie stereotypy są przekazywane międzypokoleniowo, często w sposób nieświadomy., Teoria konfliktu grupowego (Muzafer Sherif), powstawanie uprzedzeń jako skutek rywalizacji o ograniczone zasoby (władzę, pieniądze, prestiż). Według tej teorii konkurencja automatycznie rodzi wrogość i postrzeganie innych jako „złych przeciwników”., powstawaniejako skutek rywalizacji o ograniczone zasoby (władzę, pieniądze, prestiż). Według tej teorii konkurencja automatycznie rodzi wrogość i postrzeganie innych jako „złych przeciwników”., Teoria tożsamości społecznej (Henri Tajfel, John Turner), poczucie własnej wartości budujemy na statusie grup, do których należymy. Aby czuć się lepiej, automatycznie faworyzujemy grupę własną („my”), jednocześnie dyskryminując i oceniając gorzej grupy obce („oni”)., koncepcja głosząca, że zdrowa samoocena jednostki zależy wyłącznie od jej indywidualnych osiągnięć, a przynależność do jakichkolwiek grup społecznych czy porównywanie się z innymi ludźmi zawsze obniża poczucie własnej wartości, jakie jest znaczenie postaw społecznych w kształtowaniu miejsca osób z NI w przestrzeni publicznej?, Postawy społeczne to realna siła decydująca o poziomie włączenia lub wykluczenia osób z NI. To one, obok rozwiązań prawnych, determinują dostęp do urzędów, rynku pracy oraz lokalnych społeczności., są to wyłącznie prywatne opinie jednostek, które nie mają żadnego przełożenia na sytuację prawną, zawodową czy instytucjonalną osób z niepełnosprawnością, gdyż o włączeniu społecznym decydują jedynie suche przepisy administracyjne., strategie destygmatyzacji, Podmiotowość i samostanowienie: Włączanie osoby w podejmowanie decyzji o jej terapii i edukacji oraz nauka wyrażania własnych potrzeb., Kompetencje społeczne: Prowadzenie treningów umiejętności społecznych (TUS) oraz nauka asertywnej komunikacji w różnych rolach., Autoadwokatura: Wspieranie grup, w których osoby z niepełnosprawnością uczą się samodzielnie dbać o swoje prawa i budować poczucie sprawstwa., Pozytywna tożsamość: Budowanie samooceny poprzez eksponowanie mocnych stron i przeciwdziałanie przejmowaniu negatywnych stereotypów., polegają na całkowitym wyręczaniu osoby z NI w podejmowaniu decyzji oraz izolowaniu jej od wyzwań społecznych, aby uniknąć ryzyka popełnienia błędu lub konfrontacji ze stereotypami., strategie kontaktu bezpośredniego, Współpraca zadaniowa: realizacja wspólnych projektów (np. ogród, teatr), gdzie sukces zależy od zaangażowania każdego członka grupy., Treningi rówieśnicze: odwrócenie ról, w którym osoba z niepełnosprawnością staje się „ekspertem” i „dawcą” pomocy w dziedzinie, w której czuje się silna., Strategie edukacji i upowszechniania wiedzy, Wiedza naukowa: Zastępowanie potocznych uprzedzeń rzetelnymi informacjami o niepełnosprawności., Treningi wrażliwości: Warsztaty pozwalające pełnosprawnym doświadczyć barier (np. poprzez nadmiar bodźców), co buduje empatię zamiast litości., Standardy ETR (tekst łatwy do czytania): Uproszczona komunikacja, która przenosi odpowiedzialność za zrozumienie z odbiorcy na twórcę komunikatu., Treningi wrażliwości – to cykl wykładów teoretycznych, których celem jest wzbudzenie w osobach pełnosprawnych silnego poczucia winy oraz litości wobec osób z niepełnosprawnością jako jednostek nieszczęśliwych., Strategie skierowane do rodziny i środowiska lokalnego, Psychoedukacja rodziny: Edukacja bliskich na temat stereotypów i kształtowanie postaw sprzyjających rozwojowi., Wspieranie autonomii: Nauka rezygnacji z nadopiekuńczości na rzecz samodzielności osoby z NI., Kampanie społeczne: Prowadzenie działań edukacyjnych zmieniających postrzeganie niepełnosprawności w społeczeństwie., Współpraca lokalna: Budowanie relacji ze szkołami, instytucjami i organizacjami pozarządowymi (NGO)., Role specjalisty (pedagoga specjalnego i terapeuty), Pełnienie funkcji mediatora, Inicjowanie zmian systemowych i instytucjonalnych, Dbanie o etyczny wymiar oddziaływań, Przeciwdziałanie stygmatyzacji wtórnej w praktyce edukacyjno-terapeutycznej.

pati

by
Print
Embed

Leaderboard

Visual style

Options

Switch template

)
Continue editing: ?