Η φωνή μας θα φτάσει έως τον ουρανό., μεταφορά, υπερβολή , προσωποποίηση, γιατί δακρύζουν τα βουνά και στέκουν πικραμένα;, μεταφορά , προσωποποίηση, παρομοίωση, Το σπίτι της είναι σαν πύργος., μεταφορά, υπερβολή , παρομοίωση, Η Ελένη έγινε καπνός., παρομοίωση, μεταφορά, προσωποποίηση, Είναι χρυσό παιδί., μεταφορά, υπερβολή, παρομοίωση, Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη / περπατώντας η δόξα μονάχη., παρομοίωση , αλληγορία, προσωποποίηση, κι ως πέφτουν τα δεντρόφυλλα, να πέφτουν οι διαβάτες., παρομοίωση, μεταφορά, προσωποποίηση, Ήρθαν κύριοι με τσάντες και μεζούρες, μέτρησαν το οικόπεδο,  άνοιξαν χαρτιά, οι εργάτες διώξαν τα περιστέρια, ξήλωσαν το χαγιάτι, έριξαν το σπίτι, ασύνδετο, πολυσύνδετο, μεταφορά, με μια βιασύνη αργή και νευρική., οξύμωρο, μεταφορά, προσωποποίηση, Οι φίλοι μας θα έρθουν σήμερα, σήμερα θα φύγουν., μεταφορά, επανάληψη, αντίθεση, Tα μαλλιά του κεφαλιού και τα ψαρά γένεια· η έκφρασις του προσώπου και του σωμάτου η στάσις και των χεριών τα κινήματα· τα φορέματά του αυτά, τα ξεσχισμένα και ιδιότροπα, ερχόνταν κι επρόσθεταν το προφητικό τους μεγαλείο στη μυστηριώδη και ακατανόητη δύναμη των λόγων του., αφήγηση, περιγραφή, εσωτερικός μονόλογος, – Εμένα με λένε Αλέξανδρο Κορδάτο. Θα ‘χεις ακουστά βέβαια τ’ όνομά μου. – Α, ναι…, έκανε λίγο αφηρημένη., αφήγηση, περιγραφή, διάλογος, «Ἄς μὴν προδοθῶ μονάχος μου, εἶπα. Καλύτερα τὸ μυστικό μου νὰ τὸ ξέρω ἐγώ κι ὁ Θεός, καί Κεῖνος νὰ μοῦ τὸ φέρει σέ τέλος.», αφήγηση, διάλογος, εσωτερικός μονόλογος, Στήν καταστροφή τῆς Σμύρνης, βρέθηκα μέ τούς γονιούς μου στό λιμάνι, στήν Πούντα. Μέσ’ ἀπ’ τά χέρια τους μέ πήρανε. Κι ἔμεινα στήν Τουρκία αἰχμάλωτος., αφήγηση, περιγραφή, εσωτερικός μονόλογος, «Αὐτή δέν θ’ ἀργήσῃ, ἔλεγα μέσα μου· τώρα θά κολυμπήσῃ, θά ντυθῇ καί θά φύγῃ…Θά τραβήξῃ αὐτή τό μονοπάτι της κ’ ἐγώ τόν κρημνό μου!…», αφήγηση, εσωτερικός μονόλογος, περιγραφή, Την πέρασε την ζωή του κι ο γέρος ο Ανέστης στη ξενιτιά, ζωή παραδαρμένη, καραβοτσακισμένη ζωή. Όχι δα και πως τη μάδησε την ψυχή του η φτώχεια, που μάλαμα έπιανε και κάρβουνο γινότανε. Από τέτοιους πόνους η ψυχή του δεν έπαιρνε., αφηγητής εσωτερικός-πρόσωπο, αφηγητής εξωτερικός-θεός, Οι ώρες που περνούσα με την μητέρα μου ήταν γεμάτες μυστήριο. Καθόμασταν ο ένας αντίκρα στον άλλο, εκείνη σε καρέκλα πλάι στο παράθυρο, εγώ στο σκαμνάκι μου, αφηγητής εσωτερικός-πρωταγωνιστής, αφηγητής εξωτερικός-θεός, Προχωρούσαμε αμίλητοι μέσα από τα στενά δρομάκια του χωριού. Τα σπίτια μαυρολογούσαν ολοσκότεινα, κάπου ένα σκυλί γάβγιζε, κάποιο βόδι αναστέναζε., αφηγητής εσωτερικός-πρόσωπο, αφηγητής εξωτερικός-θεός, Στέκουμαι έτσι πολλήν ώρα, με το κεφάλι όλο χώματα, ακουμπισμένο στα σαπισμένα σακιά. Με δυο δάχτυλα λαφριά, προσεχτικά, αγγίζω την παπαρούνα., αφηγητής εσωτερικός-πρόσωπο, αφηγητής εξωτερικός-θεός, Εκείνος σήκωσε το κεφάλι απορημένος και τότε θυμήθηκε. Πριν από μερικές μέρες κατά τύχη βρέθηκαν σε κάποιο φιλικό σπίτι και αντάλλαξαν δυο κουβέντες. Από εκείνη τη συνάντηση πήρε, φαίνεται, το θάρρος να του ζητά αύξηση., αναδρομική αφήγηση (παρελθόν), πρόδρομη αφήγηση (μέλλον), Βγαίνοντας από το γραφείο ο νεαρός ορκίστηκε να μην ξαναπεράσει ποτέ το κατώφλι. Πού να φανταζόταν ότι σε μια εβδομάδα θα εισέβαλλε θριαμβευτικά ανεμίζοντας στο χέρι την παραίτησή του: είχε προσληφθεί σε μία επίζηλη θέση με σχεδόν διπλάσιο μισθό!, αναδρομική αφήγηση (παρελθόν), πρόδρομη αφήγηση (μέλλον).

Αναγνώρισε τα σχήματα λόγου:

by
Print
Embed

Leaderboard

Visual style

Options

Switch template

)
Continue editing: ?